Als kind ben je 's nachts bang dat er monsters onder je bed zitten.
Als je ouder wordt, zijn de monsters anders.
Onzekerheid.
Eenzaamheid.
Spijt.
En ook al ben je ouder en wijzer, je bent nog steeds bang in het donker.
Ik ben gewoon gek.
Je bent niet gek. - Wat is dit dan? Wat ben jij?
Ik ben een dode die van je houdt. - Dit moet inbeelding zijn.
Je hebt me aangeraakt. - Toen je nog leefde.
Ik beleef het allemaal opnieuw, dit is onverwerkt verdriet.
Dan moesten we maar eens iets doen wat we nog nooit eerder hebben gedaan.
Kom je voor mij?
Voor m'n patiënt, bedoel ik.
Ik kom voor een blindedarm die zo binnenkomt.
Wilde je iets zeggen?
Je bent er wel vlot bij.
Ik woon aan de overkant.
Wat ligt die bank beroerd. - Ik ben niet naar bed gegaan.
Wat doe je in de badkamer? - Ik wil Derek niet storen.
M'n moeder hield een dagboek bij toen ze zelf assistent was.
Als ik haar kind niet was, had ik haar wel grappig gevonden, en gedreven.
Ze leek wel wat op Cristina. - Zo grappig is Cristina niet.
Als ze eenmaal loskomt, is ze echt Cristina.
Geef haar een kans. Je hebt bondgenoten nodig.
Wat vind je van je zus, Lexie? - Hoezo?
Als bondgenoot. M'n nieuwe hartsvriendin.
Nee, dat zie ik niet zo voor me.
Ze is opgevoed met ouders en regels en smiley-posters aan de muur.
Cristina meldt een blindedarm. Dat bedoel ik nou.
Ik ga wel mee, misschien kan ik practicum doen.
Heftig. - Porno.
Wat doe jij hier?
Ik ben opgepiept voor de blindedarm. - Dat bedoel ik niet.
Dat bedoel ik. Als jij hier staat, wie is er dan bij Izzie?
Wat is er? - Niks. Ik dacht...
Wat doe je hier? Het is drie uur.
Wie maakt er een pornofilm met Izzie? - Ze doet het in haar eentje.
Stop maar, we hebben een blindedarm. - Kom mee, Death.
Woont zij hier ook? - Een paar dagen maar.
Geen zwervers meer.
Toe nou, Iz.
Ik voel me niet zo lekker. Ik blijf thuis. Misschien heb ik wel een griepje.
Je zweet. - Ik heb het heet.
En koud. Ik heb rillingen. Ik denk dat ik maar naar bed ga.
Zo te horen sliep je niet. Ik kan je wel helpen.
Nee, dank je. Ik wil je niet aansteken.
Wat doen jullie hier? - Hij is van mij.
Niet waar, ik heb dienst. - Wat ziet u er goed uit
Dr. Webber denkt dat ik het word.
Jullie hebben dus gehoord dat de eerste solo-operatie vaak een blindedarm is.
Alle mini-chirurgjes zijn hierheen gekomen om de kunst af te kijken.
Aandoenlijk. Vooruit dan maar. - Meredith weet ervan.
Jason Kron, pijn bij het punt van McBurney.
Wat weet jij van Mr Kron? - Hij boft dat u hem opereert.
Arthur Soltanoff, 45 jaar, uit het raam gevallen.
Meervoudige fracturen en hoofdletsel.
Ik heb een assistent nodig. - Ik heb dienst.
We hebben een patiënt met ernstige buikpijn.
Grey en Yang, bereid Mr Kron voor op de operatie.
Misschien is het wel een blindedarm.
Ik ben altijd bereid om te helpen, de patiënten kunnen op me rekenen.
Voel je dat? En dat? - Dat heeft geen zin, dat voel ik wel.
Alle assistenten zijn er. Dus wat jullie ook doen...
Wat is dit? - Een ruggenprik.
Kon je mij niet bellen?
Ik logeer bij Death, ik had zo kunnen komen.
Lexie. - Wat is er?
Hij pist in z'n broek. - Natuurlijk, het katheter.
Wil je het weer in je broek doen? - Nee.
Een ruggenprik nog wel. Niet slecht. Death vergist zich echt in je.
Wat zegt ze dan? - Dat je braaf bent.
Als hij zwanger was, kon je een keizersnede doen.
Of z'n blindedarm eruit halen. - Z'n voet amputeren.
Hij heeft z'n blindedarm niet nodig.
Waarom niet? Er staat vast wel een OK leeg, we zijn zo klaar.
Je kunt meekijken, je hoeft niet onder narcose.
Ik kan morgen z'n dienst overnemen. - Ze zijn er allemaal.
Ze merken het toch niet. - Het is een geniaal plan.
Nee. Een slang in m'n penis is al erg genoeg. Het gaat niet door.
Goed dan. Neem mij maar.
Als ik een van jullie mag opereren.
Afgesproken.
Zeg het maar. - Meervoudig letsel.
Hij is dwars door het raam geknald, in z'n slaap.
Leuk om zo wakker te worden, zonder te weten wat er is gebeurd.
Dat ken ik. Getrouwd, bedrogen, lesbisch. Totale verwarring.
Erger dan nu kan het niet worden. - Linkeronderbeen, verder geen letsel.
Ik wil een hersenscan.
Kijk uit.
Aan de kant, Ivy. Kijk uit voor die poema.
Waar is m'n dochter? - Ik ben hier.
Laat me los.
Bailey doet een blindedarm in OK2, maar we kunnen in de poli terecht.
Kom mee, dan. - Zoeken jullie iets?
We leiden Sadie even rond. Dit is het operatierooster.
Dit is een patiënt. U bent bij dr. Grey in goede handen.
Wat laat je haar hierna zien?
Het practicum. - Natuurlijk, goed idee.
Ik steun m'n bondgenoten. - Smiley-posters, je weet het.
Wat is er met u aan de hand?
Ik heb zo'n buikpijn, en ik kan niets binnen houden.
Ze heeft zelf een theorie. - Ik zit erbij, hoor.
Ze denkt dat ze maagkanker heeft. - Ik ben geen hypochonder.
Hij voelt niet wat ik voel. - Ik heb ook een theorie. Het is diarree.
Ik hou m'n mond wel. - We zullen even kijken.
Uw blindedarm hoeft er in elk geval niet uit.
Dat is toch goed? U kijkt zo bedrukt. - Ik vind het alleen jammer. Voor u.
Ik heb wat ontlasting van u nodig.
Dit is toch niet te geloven?
Zo'n mooie neus was het niet. - Het was een prima neus.
Rustig, het was maar een grapje.
Het komt wel goed, over twee weken zie je er niets meer van.
Of maximaal vier.
Ik haat je. - Welnee. Dit prikt even.
Kom nou, dat deed geen pijn.
Als dit nou een goed jaar was...
...zou het alleen even prikken, maar nu doet 't pijn.
Weet je, ik wilde eerst plaatselijk verdoven.
Maar ik ga voor algehele narcose. Als je dan bijkomt...
...ziet alles er heel anders uit.
Ik heb jou toch nog? Voor vriendschap en seks?
Wanneer je maar wilt. Als je er weer beter uitziet.
Ik haat je. - Je bent dol op me.
Heb ik een arts geslagen? Ik snap het niet, wat doe ik hier?
U bent uit het raam gesprongen. - Slaapwandelt u vaker?
De laatste jaren wel. Ik ben naar een slaapkliniek gegaan.
Daar zeiden ze dat 't door stress kwam. Ik kreeg clonazepam.
En helpt dat?
Ik heb een kind, dus stress hoort erbij. Maar het gaat wel veel beter.
Ik ben m'n pil zeker vergeten.
Het spijt me, wat zul je bang zijn geweest.
Ik ben alleen ongerust om jou. - Het spijt me.
Waar liggen de infuussets? Waar zijn de assistenten toch?
Die assisteren ergens. Ze hebben het druk.
Dr. Sloan. En de kleine Grey. - Ik zocht spullen.
Ik vond de co in de voorraadkast. Ze is hier niet op mijn verzoek.
Wegwezen, Grey.
Ik heb niks gedaan. - Als je het maar laat.
Moet u het peritoneum kunnen zien?
Soms. Ik heb er zoveel gezien dat voelen meestal genoeg is.
In welke richting maakt u de snede? - Deze kant op. Nee, die kant op.
Het gaat automatisch, je denkt er niet meer bij na.
Jullie denken zo hard na dat ik er zelf moe van word.
Cool, zeg. - Dit geloof je toch niet?
De ruggenprik werkt nu wel. - Ze voelt niets meer. We zijn zover.
Daar gaat ie dan. Gaat het nog?
Ik vind het wel geruststellend dat je ouders en smiley-posters had.
Ik ben zover.
Mag ik de stift? Ik ga de incisie aftekenen.
Kun je iets meer hierheen komen?
Het punt tussen de spina iliaca anterior superior en de navel.
Dat is ongeveer hier.
Een mooie dag om mensen te redden. Hoewel je niet in gevaar bent.
En het is nacht.
Dat zegt Shepherd altijd. - Toe nou maar.
Dit is echt een slecht idee. Het is nacht, dus we kunnen niet helder denken.
We voelen ons zo machteloos dat we bijna iets heel stoms zouden doen.
Iets waar we zeker spijt van zouden krijgen.
Misschien kunnen we om meer practica vragen.
We kunnen om meer operaties vragen. We kunnen betere begeleiding eisen.
Of je kunt m'n blindedarm eruit halen.
Ik volg de taenia coli om de blindedarm te vinden.
Daar ligt hij. - Laat zien.
Pak een spiegel.
Echt cool.
Wat is er?
Hij lijkt wel een beetje ontstoken. - Wel een beetje, ja.
Mag ik het boek zien?
Hij moet een doorsnee van acht millimeter hebben.
Hij is wel wat groot.
Als hij ontstoken is, is dit geen routineoperatie.
Dan moeten we er een assistent bij halen.
Sorry, maar ik vind het eng. - Mijn buik ligt open, hoor.
Hou je alsjeblieft in. Anders ga je maar weg.
Nog iemand?
Klemmen en hechtdraad.
Is je vader in de buurt? - Hij wordt nog onderzocht.
Hoe gaat het met die dokter? - Wel goed.
Zeg maar dat het me spijt. - Jij hebt haar niet geslagen.
Maar als ik hem weer naar bed had gekregen...
Soms gaat hij dan weer slapen.
Het ging de laatste tijd toch beter met het slaapwandelen?
Ja, natuurlijk.
Slaap jij wel goed? - Het valt wel mee, ik ben niet moe.
Probeer maar wat te slapen.
Dus u hebt zelf de diagnose gesteld?
Ik had antibiotica besteld voor een infectie.
M'n man zei dat het een puistje was.
De dermatoloog ook. - Die keek er amper naar.
Het was een infectie, en het ging over. Dankzij de antibiotica.
Puistjes verdwijnen vanzelf. - C. difficile niet.
Wat moet ik nu?
U hebt alle gezonde bacteriën gedood, dus we geven u nieuwe bacteriën.
We zullen een fecale transplantatie moeten doen.
Poep? Een poeptransplantatie?
We brengen een slangetje via uw neus in uw maag.
De donor moet iemand zijn met wie u de alledaagse bacteriën deelt.
Het liefst uw echtgenoot.
Het was een puistje.
Ik poep pas in een potje als jij dat toegeeft.
Dat is de voorwaarde. Ik hoor het nog wel.
Geef het nou maar toe. - Het was geen puistje.
M'n co's zijn onvindbaar, zijn ze soms dood?
Waar zijn de andere sukkels?
Ik heb alleen wat lekkers gehaald. Ik weet het niet.
Kennelijk. - Ik weet niets.
Geef die chocola hier. Alles. En geef dat ook maar.
Waar zijn de minkukels? - Daar loopt er één, de rest is weg.
Ik heb er een nodig voor 'n poepdonatie. - Misschien zijn ze in de practicumzaal.
Practicum is wel nuttig. Nu kunnen de sukkels tenminste 'n infuus aanleggen.
Het blijven sukkels.
Wat is er eigenlijk met Izzie? - Geen idee.
Ik ben dat stiekeme gedoe beu. Ik ga die poepdonatie regelen.
Heb je even?
Wat doe je daar, Twee? - Ik werk statussen bij.
Waar zijn Drie en 4.2? - Geen idee.
Laat maar. Regel de postoperatieve tests.
En vertel me dan wat jullie zoal uitvreten.
Moet ik je aan de riem doen? Kom dan. - Nee.
Hoezo, nee?
Ik bedoel dat ik eigenlijk niet kan lopen.
Dankzij het katheter en de ruggenprik.
Ik hoor je hart kloppen.
Vreemd, want dat hebben ze er bij de sectie uit gehaald.
Dit is niet echt, hè? - Jawel.
Dit is echt, Izzie.
Ik doe gewoon m'n ogen dicht.
Dit is net als wanneer je wakker wordt, nog half in slaap.
Dan lijkt het alsof alles mogelijk is.
Alsof je dromen waar zijn, tussen waken en slapen in.
Dan lijkt alles zo echt.
Tot je je ogen opendoet en je het beseft. Dan weet je...
Ik hou m'n ogen wel dicht.
Ze gaat vast dood.
De bloeddruk is te laag. - Geef vloeibaar zout.
Er is geen reanimatieteam op de poli, dit hoor je in een OK te doen.
Zeg tegen Webber en Bailey dat ze moeten komen.
En kijk niet zo paniekerig.
Die man heeft vaker nachtmerries dan hij denkt. Dat kind is uitgeput.
Ze weet nooit waar ze aan toe is. - Net als ik bij Meredith.
Ze geeft zwervers onderdak. - Het is jouw schuld.
Ik had helemaal geen oogje op de kleine Grey. Je hebt me op een idee gebracht.
Doe er iets aan.
Ze heeft je iets te vertellen.
Ik geloof dat jij denkt dat het een puistje was.
Meer kan ik er niet van maken.
Ik geloof dat jij denkt dat het... - Het was een puistje.
Het was een infectie. - Geen poep, geen poep voor jou.
Ze kan er ook over liegen, maar dat doet ze niet.
Ze is tenminste eerlijk. Loop nou niet weg.
Ik ben bang dat het maagkanker is. Als ik hoofdpijn heb, denk ik aan 'n tumor.
Soms voel ik knobbeltjes in m'n borst.
Dan lijkt het bijna alsof ik een hartaanval krijg.
Ik denk dus niet dat het 'n puistje was. Er zijn zoveel gevaren in het leven.
Er zijn zoveel dingen waaraan je kunt overlijden.
Ik snap niet dat je dat niet ziet.
Er is een spoedgeval in de poli. - Wat voor spoedgeval?
Een spoedgeval.
Kom snel.
Ik doe een EEG. Uw nachtmerries kunnen het gevolg van epilepsie zijn.
In de slaapkliniek heb ik pillen gekregen.
We denken dat 't erger is dan u denkt.
Dat begrijp ik niet. - Hoe vaak slaapwandelt hij?
Ik ben m'n medicijnen vergeten. - Niet waar.
Je hebt ze ingenomen toen ik m'n tanden poetste.
Daarna stopte je me in.
En toen werd je gillend wakker, net als altijd.
Ik probeer wakker te blijven, om je gerust te stellen.
Maar vanavond ben ik blijkbaar in slaap gevallen.
Waarom heb je dat niet gezegd? - Het komt door de stress, dus door mij.
Je zorgt overdag zo goed voor me, ik wilde 's nachts voor jou zorgen.
Maar het komt helemaal niet door de stress.
En als het EEG dat bevestigt, wat betekent dat dan?
Dat het niet mijn schuld is? - Precies.
Kom maar op met dat EEG.
Wat is er? - Doe dat nooit meer.
Je kunt niet zomaar verdwijnen. Ik dacht dat je weer weg was.
Ik blijf altijd bij je. - Je bent doodgegaan.
Je hebt me alleen gelaten. Je bent weggegaan, ik was alleen.
Je bent niet meer alleen.
Waarom ben je teruggekomen? Ik was eroverheen. Ik heb 'n baan, een vriend.
Nu zit ik de hele dag in mezelf te praten.
Ik word hier gek, terwijl buiten de echte wereld doordraait.
Sorry dat ik dood ben. - Je kunt me wat.
Jij mag niet zeggen dat 't je spijt. Dat is niet aan jou, want 't is mijn schuld.
Ik heb die LVAD doorgesneden. Het is mijn schuld, dus hou op.
Doden zeggen niet dat het ze spijt. Dus hou je mond.
Hou je mond.
Ik hou van je.
Ik hou ook van jou.
Wat is er? - We wilden haar opereren.
Welke idioot heeft dat bedacht? - Ik .
Zeg het maar. - De hechtingen zijn losgegaan.
Geef nog wat hechtdraad. Afzuigen. Hoe is de druk?
Bovendruk 74. - Ze bloedt hevig. Ik zie niks.
De wond is niet goed gehecht. - Ik kan er niet bij.
Jawel, je had 'm bijna. - Hier.
Zie je al iets? - Nog steeds niet.
Geen paniek. Leg dat neer.
Probeer de mesoappendix te voelen. En dan de pulsatie.
En probeer die te volgen.
Ik geloof dat ik 'm heb. - Mooi, dan nu een klem erop.
Goed, zo. Grey, bind af terwijl Yang de klem vasthoudt.
Met de naald of met de hand? - Doe maar wat jij het beste vindt.
Met de hand dan maar.
Gaan we nu naar de gevangenis? - Jij niet, omdat jij te schijterig was.
Wij gaan naar de gevangenis.
Ik hoorde het net. Wat is er gebeurd? Je had met mij moeten praten.
Had jij dan iets kunnen doen? - Misschien wel.
Het gaat niet om jou.
Dit was nu eindelijk eens iets wat ik niet voor jou heb gedaan.
Ik heb het gedaan, jij hebt er niets mee te maken. Alleen ik.
Ze is verliefd op je, hoor. Hoe kun je dat nou niet merken?
Een spoedgeval, ik moet gaan. - Ga dan maar.
Ga je nu soms terug naar de hemel, of zo?
Kun je je dode vriendjes vertellen dat je nog 'n nacht bij me bent geweest.
Omdat ik dat nodig had.
Ik praat met m'n dode vriendjes over sport.
Ga nu maar, Izzie. Ik ga niet meer weg.
We zijn zover.
Het spijt me dat ik zo gek doe. - Het geeft niet, ik hou toch van je.
Nu moet je maar eens wat rottigheid van mij slikken.
Als ik ooit nog met haar wil vrijen...
...kan ik dit beter niet zien. Ik wacht wel buiten.
De haard is uitgeschakeld. - Nu kan hij weer slapen.
Hoe kun je zoiets niet merken? - Het is toch zijn schuld niet?
Misschien dacht hij dat zij het wel zou zeggen als er iets was.
Als je echt van iemand houdt, praat je toch met hem?
Misschien probeerde ze dat wel. Dat weten wij niet.
Misschien vond ze de woorden niet. Soms vind je de woorden niet.
Ze zijn nog een uur met je vader bezig. Je kunt wel even gaan slapen.
Ben je niet te jong voor koffie? - Ik vind het lekker.
Mijn ouders bekommerden zich amper om mij.
Ze hadden hun eigen leven. Meestal waren ze 's avonds weg.
Voor ik naar bed ging, zette ik alle tv's aan.
En alle lampen, ook in de kasten. En nog kon ik niet slapen.
Je kunt moeilijk gaan slapen als je je niet veilig voelt.
Geef maar hier. Jij gaat nu slapen. - Nee.
Ik duld geen tegenspraak. Doe je ogen dicht, ik blijf hier zitten.
Toe maar. Doe je ogen dicht.
Ik lag te slapen. En ik val niet makkelijk in slaap.
Maar ik lag eindelijk te slapen. - Het is niet te geloven.
Maak jezelf niet te veel verwijten. Jullie hebben je prima geweerd.
Jullie hebben goed gehandeld, jullie hebben dat meisje gered.
Jullie hebben hulp gevraagd.
Er is 'n tijd geweest dat het anders zou zijn gegaan.
Dat jullie het stil hadden willen houden.
Soms moet je je solidair opstellen. Maar soms is dat alleen hoogmoed.
Ik ben blij dat jullie dat beseffen.
Ik laat jullie er niet voor opdraaien. Dat is niet eerlijk.
Dr. Yang heeft me nog gewaarschuwd. - Wist jij het dan al?
Wist jij het ook?
Wist jij dat ze haar open wilden maken? Lexie zei van wel.
Ik wist dat ze elkaar hechtten. Ik dacht dat ik duidelijk was geweest.
Dit kan Lexie haar baan kosten, Sadie was bijna dood.
Dat is haar eigen schuld. En doe maar niet alsof je om Lexie geeft.
Ik wil m'n werk goed doen. - Je hebt wel lef om mij de les te lezen.
Zeker omdat je vriendje specialist is. - Gaat het nu opeens om Derek?
Het gaat om jou en mij en het feit dat jij me liet vallen.
Wat had ik dan moeten zeggen? - Je had van alles kunnen zeggen.
Webber luistert naar jou, maar je kwam niet voor me op.
Het is niet alleen mijn schuld.
Nu krijg ik die solo-operatie dus niet meer.
Het waren niet alleen mijn co's. We zijn allemaal in gebreke gebleven.
Als wij haar niet hadden gered, hadden we dat onszelf mogen verwijten.
Dat had je moeten zeggen.
Wat staan jullie nou te kijken? - We vroegen ons af...
Wat gaat u tegen de co's zeggen? - Ik ben moe, ik zeg helemaal niets.
Ik heb mijn kindjes opgevoed.
Jullie zijn nu volwassen, doe het zelf maar.
Moeten wij het doen? - Ze zijn van jullie.
Wat moeten we dan zeggen? - Moet ik je dat echt voorkauwen?
Dan horen jullie hier niet thuis. Dan heb ik jullie niet goed opgevoed.
Van mij krijg je geen preek.
Verzin je eigen preek maar.
Dr. Grey, zeg het maar.
Sadie Harris, 30 jaar, ernstige bloeding tijdens de operatie.
Wat is er? - Dr. Spalding.
Toestand stabiel, antibiotica. Volledig herstel binnen twee weken.
En?
Wij hebben fouten gemaakt die je leven in gevaar brachten.
Fouten die de reputatie van dit ziekenhuis schaden.
Jullie krijgen een proefperiode. Eén ongeoorloofde nies, en je ligt eruit.
Jullie komen voorlopig de OK niet in.
Jullie hebben het respect van dr. Webber verspeeld.
Jullie hebben mijn respect voorgoed verspeeld.
Dat geldt kennelijk niet voor Izzie Stevens.
Je hebt wel respect voor Izzie Stevens.
Zij wilde iemands leven redden. Jullie deden het voor de lol.
Hoe gaat het nu? - Ze hebben hier goede pijnstillers.
Zie ik er monsterlijk uit? - Welnee.
Je gezicht is één groot ereteken.
Klopt het dat de co-assistenten compleet zijn doorgedraaid?
Dat klopt inderdaad.
Krankzinnig. - Ze waren niet echt krankzinnig.
Ik kan me die tijd zelf nog goed herinneren. Je was gek op het vak.
Je vond het zo mooi, je wilde zo graag opereren dat je er alles voor over had.
Dat je stond te trillen van opwinding als het zover was.
En nu...
Nu?
Ik hoef er vaak niet eens meer bij na te denken.
Net als autorijden. Je weet soms niet eens meer hoe je thuis bent gekomen.
Het gaat automatisch.
De meeste operaties vergeet ik, de meeste mensen.
De assistenten werken zo hard.
Ze hebben hun zinnen gezet op een operatie die ik verafschuw.
Ik haat blindedarmoperaties. Ik vind ze saai.
Ik ben kwaad op alle blindedarmen die eruit moeten.
Ik ben kwaad op een orgaan.
Ik weet niet, hoor.
Misschien moet ik een nieuwe uitdaging aangaan.
Misschien moet ik iets doen waar ik van sta te trillen.
Misschien ben ik gewoon moe.
Het geeft niet. Dat je moe bent.
Toch?
Jij bent ook moe. - Doodop.
Van binnen ben ik doodop.
Ik wil graag...
Ik weet het niet.
Ik wil iets.
Net als ik.
Slapen. Wat is daar nou moeilijk aan?
Je doet gewoon je ogen dicht.
Goed dan, die operatie was een slecht idee.
Het was 'n waardeloos idee. Bovendien was het onverantwoord en roekeloos.
Ik vraag me af of jij wel geschikt bent voor dit werk. En als vriendin...
Wat bezielt jou toch?
Ik weet het niet.
Maar al te vaak kun je je niet aan de slaap overgeven.
Je moeder zag hoe moe ik was.
Ze wilde altijd dat ik met jou meekwam, omdat ik zo alleen was. Dat was fijn.
Als jij haar niet meeneemt, doe ik het.
Je wilt het, maar je weet niet hoe het moet.
Ik weet niet wat ik hier doe.
Wil je binnenkomen? - Dat lijkt me ongepast.
Wil je ergens anders heen?
Ik vind je mooi.
Als je je demonen onder ogen ziet, je angsten...
Lexie is er. - Ja.
Je maakt een bed voor haar op.
Je hebt een zwerver meegenomen.
Als je een ander om hulp vraagt...
Ik ga even slapen, ik heb over zes uur weer dienst.
Wacht, Alex.
Ik ben een wrak. Ik ben totaal in de war. Dat weet ik heel goed.
Het spijt me. Jij hebt beter verdiend. - Hou op.
Als je me niet wilt zien, als het je even te veel is, dan geeft dat niet.
Maar dan moet je het uitmaken, want ik blijf. Ik kan het wel aan.
De keus is aan jou.
Ga je mee?
Het spijt me. Ik kan het niet.
Het geeft niet. Ik wacht wel.
Het is niet erg.
De nacht is dan niet zo beangstigend.
Je weet dat je niet alleen bent, in het donker.